DUÂ, Kalb’in “ALLAH’a Yolculuğudur

Yıllar İçinde Neler Değişti
Benim çocukluğumda anneler çalışmazdı. Eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım. Hatta Babamın bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi. Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.
En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı. Sokakta oynamak diye bir kavram vardı. Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık zaten yoktu ki. Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik. Servis falan yoktu. Yürümekten ayakkabılarımız eskirdi.
Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık. Annelerimiz bu durumu bildiklerinden bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi. Susayınca evlerine girer veya pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.
Kısacacı evine gidip gelen elinde mutlaka yiyecekle dönerdi. Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi. Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu.
Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık. Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.
Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi. Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı. Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine hep beraber oyuna dalardık.
Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık. Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık. Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.
Ben, benim çocukluğumu çok özledim. Şimdi sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki. Komşumu tanımıyorum Sabah akşam önünden geçtiğim evde kim oturur hiç bilmem. Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı, – pencere silmece, bilmezdik kaç kuruş, hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.
Şimdi; evlerimiz var, içinde yaşayan yok. Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.
Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar. Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz. Tahta iskemlelerinde oturan yaşlılarımız yok, onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız da yok oldu.
Şimdi ben kapılarında ‘vale’ lerin, ‘bady’ lerin beklediği yerlerden hep korkup çekiniyorum.
Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters geliyor bana.
Benim değil bu kültür. Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap ediyor.
Nedir bunlar?
Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk. Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.
İyi de neden böyle olduk? Biz mi istemiştik? Yoksa birileri mi böyle istedi?
‘Her toplum hak ettiği gibi yönetilir” derler ya, hak etmediği gibi de yaşar mı?

Tahir Hikmet Erdoğdu

About thesunrise133

öğrenci ,öğretmen, araştırmacı, kaşif, Cennet bizim içinde olacağımız bir yer değil, bizim içimizde olan bir yerdir..
Bu yazı milli irade içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

5 Responses to DUÂ, Kalb’in “ALLAH’a Yolculuğudur

  1. thesunrise133 dedi ki:

    Allah’in huzuru nerede?” deseler, YUREGIM derim… Yuregimin mekani mi var ki? Her yerde!

  2. thesunrise133 dedi ki:

    bir bahar cemresiydi adın….düştü gönül bahçeme

  3. thesunrise133 dedi ki:

    Hiç hata yapmayan biri değil; beni kaybedecek hataları yapmaktan kaçınan biri olmalı hayatımda

  4. thesunrise133 dedi ki:

    hayal kurmaya gerek kalmadı…..şükür ……gerçekleşti ….

  5. thesunrise133 dedi ki:

    ‘Sevginin bulunmadığı yerde, aklı da arama !’

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s