**YERİNİ BİLMEYENE ,,,,,,,,,KADER YERİNİ ÖĞRETİR**

Sevdalar donmuş kalmış mı zamanın yitik koşusunda..
artık bir kararım kalmamış yürüyüşümde
bir tek sana varacak ya yollarım..
ben senin sevdanda kara büyüye tutulmuş gibi
yaşıyorum efsanelerde
adı yalan da olsa
seksen günde devri alem yapıyor sevdam
teninde… gözlerinde… varlığında

aşk ne büyük bir bela yarabbi
başım dönüyor güzelliğinde
mehtaba selam durmuş ışık misali
ben de boğuluyorum aydınlığında..
karanlık yollar nereye kadar gider..
ah yaşanmamışlıkta yatıyor şeytan denen azap

kitaplar alıyorum avuclarıma..
bir kahramalik türküsü söylüyor yüreğim..
ah sevişmeleri özlediğim aklıma geliyor..
ya da seni belki de..
ne yapsam sana düşüyor yollarım

yine de kimseye anlatamamak seni..
bir tek kendimde yaşamak sevdanı
kahrediyor baharların taşkın sevinci
yapayalnız kalıyorum sevdanla
ah hayata dert anlatmak ne mümkün

gurbete düşmüş gibi kalıyorum ortada
özlemin yakıyor beni
ben hiç bu kadar öksüz kalmadım

gel topla beni buralardan..
ç****izlik değil beni öldüren..
ben aşk ateşinde eriyenim..
güneş neyi aydınlatacak
yatağımda sensizlik hüküm sürerken

ah büyüyor sevdan içimde…
ben düşlerimde seninle cennetler yaratırken..
beni sarmalayışların hiç yanımdan gitmemişken..
yine de yalnızlık türküleri söylemek
ve hasretinden kavrulmak gecelerce..
belki senin yetmezliğin değil
benim aşkına doymazlığımdan

sen bile yetmezken bana
ben kime yeterim ey sevdası varlığından bahar yaratan kadın..
bir göl kıyısında açan nilüferler gibi
köksüz mü yakalandık sevdanın ışığına

burda ne yapıyorum ben..
sana uzak bunca yoldan sonra..
ah sevdası ruhumu kavuran kadın..
seni sevmenin ödülü bunca hasret içinde yanmak…
şimdi söyle ne düşünüyorsun

bir kara delik misali yutsan da bütün anlamlarımı..
ah bilmiyorsun büyüyor sevdan içimde..
seni sevmekten alıkoymak şeytanın harcı bile değil..
şeytan dünkü küçük çocuk belki
sevdamın yakan kavuran kırmızılığında

bir sevda türküsü söylediğim belki de bu..
başım bir hoş biliyorum..
sarhoşluğum senden kalma yine de..
ben seni ne zaman ansam sevdaya düşüyor yolum

ah saçlarında evrenin izlerini taşıyan kadın…
sevdanın renklerinde ressamlar intihar ediyor ç****izliklerinde…
tarihler duruyor yerinde
ve bilgeler felsefe yaratıyor durmaksızın..
özlü sözler dökülüyor durmadan..
nasıl anlatsam sevdamı daha
benim yorgunluğum sevdanı yaşamaktan değil.
yokluğuna anlamlar yüklemekten

yine de sana sitemim çiçek açar
sana kem söz donar kalır..
uçurumların başında açan çiçekler misali
kimselerin görmediği hecelere bölünür

düşlerimde bir sokak görüyorum
erguvan çiçeklerine bürünmüş…
dudaklarına kilitlendi bütün arzularım.
aşkı yaşamak teninde..
ah kar yağıyordu eskiden.. sen daha yokken
bahar gelmemişti belki de..
erguvanlar tohuma düşmüşlüğün şehvetindeydi daha..
ah yar tenine hasretlerim koşuyor..
ne yapsam engellenemez bir çığ gibi tutkum

bir çocuktum ben sevdana düştüğümde…
hic kimse görmezken beni..
ben sevdanda öğreniyordum yaşamı..
büyüyordum büyüyordum..
ve arzularım yakıyordu erguvanları..
yakıyordu sokakları..
ah bu tutku… bu kırmızı sesler

geceler boyu güğüslerinin diriliğinde aşk şiirleri yazdım..
gecelerce dudaklarının davetkarlığında
aşk masalları düşürdüm çoçuk aklıma
ben seni bunca masumiyet içinde sevdim ya…
yine de sevdanla büyüdüm..
sevdanla erkek oldum beki de..

soluğumda bir volkan düşüyor sana dair..
yakıyorum geçmişe dair ne varsa..
yakarken tutuştururken tutkun geçmişimi.
yine tutkunla aydınlanıyor yolum… yarınım

yarına dair ne kalır sen olmazsan..
sevişmeleri ekmesek saksımıza..
hangi serçe ziyaret eder penceremizin pervazını..
hangi dalga akar apak hesapsızca..sonsuzca

al beni koynuna yar ..
hiç ihtiyacım olmamıştı sıcaklığına bu denli..
belki kaybolmuşluğumu sileceksin
belki yitmişliğimi bitireceksin..

al koynuna beni yar..
oyun arkadaslığının masumiyetinde
okul yolunun yoldaşlığında sar beni
sevdandan baharlar bağışla

al beni koynuna yar
hiç bir sey sorma bana.
ne nerden geldiğimi
ne de seni ne kadar sevdiğimi..
sadece dudaklarını ver dudaklarıma..
dudakların okusun dudaklarımdan hasretini

al beni koynuna yar
sonra düşsün sevdanın ışıltılı heceleri dudaklarından
sevdayı anlat bana sevişir misali
ben sarhoşluğuna sığınmışım
sen ayıklığın sevdasında avut hasretlerimi..
okşa saçlarımı
ve sevdayı anlat dudaklarının çocuksuluğunda……

About thesunrise133

öğrenci ,öğretmen, araştırmacı, kaşif, Cennet bizim içinde olacağımız bir yer değil, bizim içimizde olan bir yerdir..
Bu yazı kader se içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

4 Responses to **YERİNİ BİLMEYENE ,,,,,,,,,KADER YERİNİ ÖĞRETİR**

  1. thesunrise133 dedi ki:

    Bana öyle bi bak ki;tüm bildiklerim,bütün ezberlerim silinsin…

  2. thesunrise133 dedi ki:

    BU GECE SENİNLEYİM.. bu gece hafızamda ki bütün isimleri silip, adresleri karalayıp, gidilecek yolları katledip seninle olacağım.. tek adresim,tek ışığım, tek dileğim olacaksın… tüm yüreğimle.. tüm bedenimle. saçımın telinden, ayak parmak uçlarıma kadar… yüreğimin gönül tünellerinden, ruhumun en derin noktasına kadar.. dilimin en tatlı tadından, gözlerimin en acı hasretine kadar bu gece seninleyim.. yüreğinin misafiri gönlünün yoldaşı olacağım.. kovsan da,sevsen de, ölsen de, öldürsen de, yaşatıp,ömrüme ömür katsan da bu gece senin olacağım..

  3. thesunrise133 dedi ki:

    tene düşen yağmur kokusu gibiydin.. yüreğimizde ki bereketli topraktan filizlenmiş sevgiydi sanki; giderek artan.. sonunu düşünmeden ilk adımını atan bebek gibi koştuk aşka.. düşsek bile birbirimize düşecektik.. geceleri koynumuza alıp yatışımız yokluğunun ilk acısıydı.. giderek koymaya başladı ıssızlığın.. kelimelerin şiir oluşu da yetmedi sevgimize.. kırgındık belkide uzaklığa.. öfkemizi birbirimizden çıkarmaya başladık aşktandı dedik bu öfke.. sonra kelimeler tükenmeye başladı.. gelmez oldu selamın.. en son yazdığın cümle ”artık susuyorum” olmuştu.. bu üzerime atılmış son topraktı.. bende hiç olmayacak bir masalın hayali kahramanıydın… sonrası olmadı.. olamadı..eksik kaldı tıpkı gülüşlerimiz gibi… tıpkı yarınlarımız gibi… şimdi hiç görmediğim yüzünün kıvrımlarına takılı kaldı özlemim, hiç duymadığım sesine, hiç dokunamadım tenine.. biz dokunarak birbirimizi eskitmeden ayrıldık.. yangınım belkide bundandı…

  4. thesunrise133 dedi ki:

    şimdi merhabası sahibsiz bir sesin sahibiyim renklerim kara dilim lal hayallere ölüm yağdı gülüşüme hazan göz yaşıma kurak değdi sevdiğim artık ne titrek bir ses ne üşüyen bir nefes durmaz bende sevdiğim. şimdi anla beni muhammedi yürekli yar tut ellerimden gönül hiramıza çıkar sen hatice kadar fedakar ben muhammed a.s. kadar vefalı olayım ve sen sonrası meçhul nefesime ayaz değmiş sesime şu gönül ülkesine … ALLAH KAT SEVDİĞİM…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s